Ronja córka zbójnika – klimatyczna powieść dla rodziców i dzieci

Kolejne wznowienie ponadczasowej powieści Astrid Lindgren – ‘’Ronja córka zbójnika’’, ostatniej napisanej przez autorkę książki (https://www.taniaksiazka.pl/ronja-corka-zbojnika-astrid-lindgren-p-1333334.html). Wyjątkowa opowieść skierowana do dzieci – poziom wiekowy od kilku do kilkunastu lat. Dorośli też chętnie ją sobie przypomną, a jeśli jeszcze jej nie czytali, powinni to zrobić koniecznie. Rodzice chętnie podsuwają pociechom swoje lektury z dawnych lat. Ta nadaje się do tego jak żadna inna. Dzieciaki nie muszą czekać z niepokojem, kiedy wydawnictwa wypuszczą na rynek coś na miarę Harrego Pottera. ‘’Ronja córka zbójnika’’ z powodzeniem wypełni czas oczekiwania. Uwagę przyciągną też monumentalne, nasycone szczegółem ilustracje Ilon Wikland, z którą autorka długo współpracowała.

Bohaterowie powieści

Tytułowa Ronja, to urodziwa córeczka zbójnika Mattisa, prawdziwe dziecko natury, o gorącym sercu, usypiana do snu Pieśnią Wilków śpiewaną przez kochającą matkę. Starego łupieżcę Mattisa autorka przedstawia w przychylnym świetle. Ma rodzinę, o którą się troszczy, żonę, dziecko i całkiem ludzkie uczucia i odruchy. Roztkliwia się nad niemowlęciem, karmi je, a czasem daje się wodzić dzieciakowi za nos. W podobny też sposób przedstawia Lindgren bandę podległych mu zbójników. Służą swemu hersztowi i cieszą się ze szczęścia, jakie spotkało wodza, z narodzin jego małej córeczki, następczyni. Rubaszni wprawdzie, ale całkiem ludzcy zbóje zamieszkują usytuowane na szczycie niedostępnej skały ogromne stare zamczysko, olbrzymie tak, że można w nim się zgubić. Fakt, że podczas jednej z burz zamek pęka na połowę, odcinając dostęp do pozostałej części domiszcza, jakoś nikomu nie przeszkadza, kłopot stanowi jedynie fakt, że w odciętej połowie była usytuowana toaleta. Proza życia. Lindgren, dobrze wiedziała, że aby zjednać czytelników, bohaterowie muszą mieć ludzkie cechy i prozaiczne potrzeby. Przyległe lasy zamieszkuje też inna banda rozbójników, tymi z kolei dowodzi herszt Borka. Obydwie grupy mogłyby się wydać dość sympatyczne, gdyby nie fakt, że rywalizując ze sobą, grabią i łupią przejeżdżające przez las karawany kupców.

Środowisko naturalne

Zamek Mattissa otacza iście baśniowa acz złowroga sceneria. Prastara puszcza, pełno w niej jezior, wodospadów, tajemniczych źródeł i zwierząt. Występujące w powieści fantastyczne stworzenia: Wietrzydła – rodzaj wietrznych zmor ’’pięknych, szalonych i okrutnych’’ czy wściekłe szare stwory atakujące nawet zbójów – Szaruchy ‘’o dziwnych, starczych, bezbarwnych głosach” tylko potęgują tajemniczość i poczucie grozy.Fakt, że z jednej strony powiewa grozą, z drugiej cukrzy słodką baśniowością powoduje, że powieść nie popada w skrajności, wszystko jest wyważone: zło i dobro, fantastyka kontra realizm. Czytając powieść nie można: ani popaść w nudę, ani się śmiertelnie wystraszyć, ani się od lektury oderwać. Autorka wiedziała, jak przyciągnąć czytelnika.

Uczucia w powieści

Jest w powieści i uczucie. Ronja dorasta i poznaje Birka – syna herszta bandy rywalizującej z ludźmi Matissa. Dzieciaki, pomni wielopokoleniowych nakazów najpierw się nienawidzą, potem zaprzyjaźniają i spędzają ze sobą sporo czasu, ratując się wzajemnie w różnych perypetiach życiowych, ale dorastają i wkrótce pojawia się uczucie młodzieńczej miłości. To ona skłania młodych do ucieczki i zamieszkania w Niedźwiedziej Grocie, kiedy rodziny nie zgadzają się, by byli razem. Mimo przeciwności losu, codziennej walki o przetrwanie, miłość młodych dojrzewa, dojrzewają oni sami, dojrzewają szlachetne uczucia: odwaga, szczerość, odpowiedzialność, niezachwiana pewność, co jest dobre a co złe, oraz przekonanie, że dobro i miłość zwyciężą zło. Do tego ostatniego zresztą udaje się Ronji przekonać ojca, co ostatecznie doprowadza do pogodzenia zwaśnionych rodzin.

 Styl powieści

Powieść napisana pięknym językiem. Styl Lingren jest nie do podrobienia: szczypta szczegółów, szczypta humoru, w tym wypadku szczypta rubaszności( wypowiedzi Ronji, kiedy kłóci się z Birkiem są jak żywcem wyjęte ze słownika zbójów) i wartko tocząca się akcja, to przepis na powieść niepowtarzalną, nieprzemijającą. To sposób na rzesze małych czytelników na całym świecie, liczne nagrody i dowody uznania. O wspaniała Astrid, co byśmy zrobili bez twoich powieści.

Background obraz autorstwa freepik - www.freepik.com